|
|
|
Lang
gewacht
...................... NOOIT
gezwegen
..........
Soms niet meer gedacht
..........Toch gekregen
Wát
een WONDERnacht was zondag- op maandagnacht 01.02.2010, want:
De
wondertjes van Ke-sera de Cocó’s Hijo zijn toen
geboren!
Ke-sera de
Coço’s Hijo & Mistral
zijn de trotse ouders geworden van
5
reutjes en 5 teefjes
De 4de generatie
Cocódotjes is een feit!!
Zoals
te doen gebruikelijk hebben we de werpkist een kleine 2 weken geleden
al opgezet zodat alle honden er aan konden wennen. Ook dit keer
proberen we er weer een echt familie-gebeuren van te maken, dus:
eerst
de werpkist opzetten en een beetje inrichten > dit keer met
naast de 3 grote speelgoedschapen, een extra – klein -
schaapje omdat we hopen op een 4de Schapendoesje
voor onszelf.
die
natuurlijk bewaakt moet worden door de hele hondenfamilie
die door Ke-sera de Cocó’s Hijo uitgeprobeerd moet
worden
 en
Rubí … doet dat ook maar vast >>
voor later??
Echt in de kist ging Ke-sera verder niet: die had zo iets van
“daar is het straks vroeg genoeg voor”!!
Cocó ging de laatste dagen wel af en toe naast haar liggen
onder / naast de salontafel en Hijo zorgde dat ze nergens in de
verdrukking kwam.
Rubí had er wat meer moeite mee haar ( pleeg)mama niet te
mogen lastigvallen.
(Helaas hield Gala zich bij alles volledig afzijdig!)
Van mij verlangde ze dat ik me ’s nachts in de meest
onmogelijke bochten wrong opdat ik maar haar buikje urenlang kon
strelen!
Gedurende de hele zwangerschap is eten een drama geweest!
Alles moest in hapklare stukjes met de hand worden aangeboden en na 1 x
hoefde ze het alweer niet meer. Vrijdag’s voor de bevalling
heb ik min of meer uit wanhoop op de markt een gegrild kippetje voor
haar gekocht en …..… dat vond ze zowaar
lekker…..... ook weer voor 1 dag!!!
Vanaf zaterdagmiddag weigerde ze consequent alle voedsel en
zondag’s begon ook haar temperatuur te zakken
>> allemaal tekenen dat het wel eens niet lang meer zou
kunnen gaan duren.
Zondagavond werd ze onrustig en begon een nestje te bouwen in
één van de hondenmanden >
natúúrlijk die van papa Hijo!.
Dus: de buurman gevraagd of hij de andere honden wilde uitlaten want ik
wilde bij Ke-sera de Cocó’s Hijo blijven!!
En ja hoor > DEZE NACHT BRACHT WONDEREN want ….
op 1 februari 2010 ( NB : 01.02.2010 !! ) mochten 10 wondertjes het
levenslicht zien:
-
reutje 1 >>265 gram
- teefje 1 >> 265 gram
- reutje 2 >> 264 gram
- reutje 3 >> 280 gram
- reutje 4 >> 258 gram
- teefje 2 >> 228 gram
- reutje 5 >> 235 gram
- teefje 3 >> 235 gram
- teefje 4 >> 245 gram
- teefje 5 >> 248 gram
Mooie gemiddelde gewichten voor de Schapendoes en als
“nest” heel erg aan elkaar gelijk! Nu liggen er dus
eindelijk allemaal koetjes!!
De hele klus was in zo’n goede 5 uur geklaard: wij lekker met
zijn tweetjes!
Alleen de dierenarts die nog even kwam kijken
“mocht” de derde pup “doen”:
als compensatie voor 2 vervelende ervaringen die we hiervoor hadden!
De samenwerking tussen Ke-sera de Cocó’s Hijo en
mij was zó, dat zij de pup uitperste
(wat ze heel vlot en makkelijk deed: je moest echt opletten want er lag
er zó weer één), ik die oppakte, de
vliezen brak, het hoofdje schoonmaakte en dan met alles wat er bij
hoort aan haar gaf, wanneer zij dan had schoongepoetst, de navelstreng
had afgebeten en “had gegeten” mocht ik de pup dan
aanleggen!
Ja-ja, sommige honden hebben zo hun personeel!!!
Maar … met liefde gedaan en ik heb het weer ontzettend mooi
gevonden.
Alle pups drinken goed en zijn nog net zo tierig als toen ze nog
“in het buikje zaten”.
Inmiddels was de nacht om en werd het licht buiten!
Na de wandeling geprobeerd of de andere honden er allemaal bij mochten:
nou ……. nee, niet direct allemaal!
- Rubí > ach, dat is “haar kind”
- papa Hijo wil ze wel áltijd bij zich hebben > hij
legde weer met een diepe zucht zijn kin
op de rand van de werpkist
- Gala > mocht in de kamer maar moest wel in haar hoek blijven
en …..
Cocó: moest maken dat ze wegkwam!! Zó lelijk deed
ze tegen haar!!
Inmiddels is de dierenarts geweest en heeft het hele elftal gezond
verklaard, moeders heeft wat aansterkende middelen gekregen, want: 10
pups is niet niks!!
Toen was het dus tijd om met reu-eigenaar en de reu-fokster
in Italië te bellen en het heuglijke nieuws te vertellen: die
waren súperverrast over het grote aantal en natuurlijk heel
blij dat alles goed was gegaan en dat er gezonde pups lagen.
Daarna weer geprobeerd om alle honden samen te hebben bij de pupjes
en……………
…… het mág en het kán!!! De
hele familie is weer gezellig bij elkaar!
Zou dit een hint zijn????
pup
(teef) op weg naar de speelgoedschapen
Ik heb er helaas geen foto van, maar: toen ik in de eerste nacht (van
maandag op dinsdag dus) opstond om Ke-sera de
Cocó’s Hijo
even uit te laten en te voeren, dacht ik
“ wat ligt er nu toch bij haar??” Rubí
was bij haar
pleegmama en de pups gekropen > en dat mocht blijkbaar ook nog!
Ze
lag helemaal gestrekt rug-aan-rug tegen haar aan!! Zó lief!!
Maar ik schrok eerst wel hoor.
woensdag 03.02
Na alle eerste hectiek en
gewenning van de eerste 2 dagen loopt alles nu op rolletjes.
We hebben allemaal ons ritme gevonden en genieten nu van de weelde.
Én de betrekkelijke rust van deze
“week-voor-onszelf”
Ke-sera de Cocó’s Hijo is een natuurtalentje: een
súpergoede moeder die haar pups niet onnodig alleen laat. Ze
eet
nog steeds erg goed en de pups komen blijkbaar – ondanks het
aantal – voldoende aan hun trekken om lekker aan te komen.
Ke-sera
de Cocó’s Hijo + 10 wondertjes
Alle
honden krijgen hun lekkertjes op het kleed voor de werpkist en dat is
“heel gewoon”. Cocó is weer
súperalert
wanneer er één begint te piepen.
de
hele familie
Donderdag
04.02
De pups doen het goed: het
is een lekker rustig clubje.
Ke-sera de Cocó’s Hijo voelt zich vandaag niet
helemaal
happy en krijgt wat extra aandacht. Toch nog even contact gehad met de
dierenarts die haar toch maar van wat extra versterkende middelen heeft
voorzien! Rubí wil de hele tijd “’kusjes
geven
“ aan haar pleegmama en de wondertjes.
“de
5 heren”
“de
5 dames”
We
hebben ons “slaaparrangement” ook gevonden! Ik lig
op de
bank en zo’n 7 meter daar recht tegenover in ons leeshoekje
waar
nu de werpkist staat ligt Ke-sera de Cocó’s Hijo
natuurlijk bij de wondertjes, Gala ligt in haar vaste hoekje,
Cocó ligt rechts van mij / van de bank in haar mandje mij
verontwaardigd aan te kijken dat zij niet óók op
de bank
mag slapen en Rubí en Hijo liggen lepeltje-lepeltje naast
mij
/de bank!!
Vrijdag 05.02
Ze zijn zó leuk,
onze wondertjes!
Wanneer ik ze ’s morgens weeg, krijgen ze natuurlijk een
kusje en
een knuffel! Sinds vandaag mogen ook Cocó en Rubí
dan een
kusje geven, Hijo mocht dat al vanaf het begin. Er zitten er 3 tussen (
2 heren en 1 dame ) die het luid en duidelijk aangeven wanneer ze de
bar niet kunnen vinden en dan mag ’t geboortevrouwtje komen
aanleggen: vindt mams.
de
10 wondertjes
Vanmiddag
vond Ke-sera de Cocó’s Hijo opeens –
ja-ja: geëmancipeerd!! goed opgevoed!! – dat er ook
nog een leven
naast de wondertjes is en wilde met ’t vrouwtje mee een
boodschap
gaan doen! En later wilde ze ook gewoon samen met de anderen het
middagrondje doen!! Ons kleine meisje is opeens een volwassen dametje
geworden!
Zaterdag 06.02
Ke-sera de
Coó’s Hijo is weer helemaal de oude hoor! Weer
lekker tierig en knuffelig.
De pups doen het lekker, eten graag ( alles van mama, zonder bijvoeding
) en komen gestaag en rustig aan, ze schuifelen ook al de bak door en
sommigen hebben de verstopplekjes al gevonden!
Samen met het geboortevrouwtje heeft Ke-sera de
Cocó’s
Hijo vandaag Rubí een cadeautje gegeven! Rubí
moet haar
mama nu immers delen met de nieuwe wondertjes en dat is best moeilijk:
dus heeft ze en heel grote super-knuffelzachte kangaroo gekregen.
Rubí
en Ke-sera de Cocó’s Hijo
Zondag 07.02
Vandaag moeten we de
papieren voor de Raad van Beheer in orde maken,
dan staan alle namen vast: we hebben alle mensen laten meekiezen,
wordt ’t gelijk “eigen“!!
De wondertjes hebben stevige benen hoor en zijn daarmee in staat om
flink de hele bak door te schuifelen, ook vinden ze hel leuk zich
ergens achter te verstoppen.
Wanneer ze op een bepaalde manier piepen komt Cocó van waar
ze
ook is, met recht opstaand staartje hard aanlopen en kijkt me aan van
‘kom op, er is iets: helpen jij!”
Vandaag het eerste bezoek van aankomend eigenaren gehad: en dat was
heel leuk!
Zo’n eerste bezoek is toch altijd weer spannend, want
“vinden ze onze wondertjes wel leuk?”!!
>>>>> HOE KUNNEN ZE DIE NOU NIET
LEUK VINDEN!!!!
de
10 wondertjes met de schapenwachters
|
|
|
